Hallo alle lieve mensen uit het land hier is onze

Pfff, bijna weekend. Was me het enerverende weekje wel weer. Deze week nieuwe versie van Digipoort software geplaatst. Het overheidsportaal voor digitale formulieren. Er kunnen nu ook electronische facturen overheen van en naar de overheid.  Duurde wel tot na middernacht tot een en ander functioneerde, maar ziet er nu goed uit.

Al met al een paar lange dagen en ik kijk al uit naar het eerste biertje op de camping. Helaas tot 1 mei nog geen internet daar dus moeten het nog even doen zonder berichtjes vanaf de camping. Vindt het ook niet heel erg, twee dagen geen computer…………..

Maandag weer met frisse moed en vrolijke verhalen terug!

het hart bonkt keihard in de keel
de kracht verdwijnd uit de benen
wordt niet lekker en duizelig
en elke stap is dan teveel

ademhalen, het lijkt zo gewoon
toch leveren velen een ware strijd
het benauwde gevoel te stikken
je raakt jezelf helemaal kwijt

pilletjes om te slikken
zo je best doen maar het lukt maar niet
blauw aanlopen, en geheel buiten adem
geregeld geen mens in de buurt die het ziet

verschillende keren de dokter gebeld
opname in het ziekenhuis
nieuwe medicijnen die niet voldoende blijken te werken
door het benauwd hebben en vermoeidheid geveld

elke stap is moeizaam
dat vreet eigelijk teveel energie
eerst uitrusten op de rand van het bed
met ellebogen gesteund op de knie

en als je dan eindelijk kunt gaan liggen
geen pap meer kunnen zeggen
dit is echt heel erg zwaar
dat hoeft toch niemand uit te leggen?!

Vroeg op pad naar Heerenveen, Marc heeft schoenen nodig voor bij zijn trouwpak. Doen we toch even zei Marianne en als dienstig chauffeur trapte ik het gas diep in om op tijd te zijn. Zelf ben ik de drempel van een schoenenwinkel nog niet over of ben al geslaagd. Op de uitnodiging gezellig effe mee te gaan ging ik dus gretig in. Na alle zaken in Heerenveen herhaald te hebben gehad volgde een rondje langs de mooiste stadjes van Friesland. In een Subway werd de honger gestild en werd de speurtocht voortgezet. Volgelopen blazen en zere voeten hebben me uiteindelijk gered en brachten me weer “thuis” in Heerenveen,  De beoogde schoenen staan nog ergens verdekt opgesteld in een Fries winkeltje. Het is net als kievietseieren zoeken, je weet dat ze volop er zijn, maar vind ze maar.

Zo zie je maar dat een spel toch zijn nut kan hebben…

Vandaag de laatste zeiltocht vanuit Monnickendam gedaan. De thuishaven van de Contest 36 wordt vanaf vrijdag a.s. de Grashaven te Hoorn. Dat brengt herinneringen boven, omdat onze eigen, al jaren geleden afgestoten, contest 27 daar een heel mooie tijd heeft doorgebracht. Deze zeiltocht begon met een gevoel in de Bermudadriehoek te verkeren, geen zuchtje wind. Volendam bleef maar aan de horizon hangen. Na wat stoere praat en wat mislukte grappen, je moet toch wat, stak de wind op en werd het een mooie tocht. We zagen nog wat mariniers de laatste restjes benzine verteren in hun snelle speedboten. Wie weet wanneer hun laatste tocht is. Ook de waterpolitie was weer aan het spelevaren, wat een job hebben die boys toch.
Nu thuis snel aan de pizza, ik rammel.

Zo, net weer een schitterend weekend achter de rug met een aangenaam verblijf op de camping. Schitterende plek op een al even mooie camping. Enkele fotos volgen op zeer korte termijn.

Omdat de camping midden op de veluwe ligt en in dit gebied zo’n beetje de zwijnen de baas zijn, waren er twee mogelijkheden om te voorkomen dat deze wilde varkens de tent opeten. Optie 1 is obelix bellen, maar wist zijn nummer niet. 2e optie was ervoor te zorgen dat deze beesten niet bij de tent kunnen komen. Ervaren veluwegangers hadden voor ons een goed advies. Schrikdraad om je plek heen zetten. Dat was makkelijker gezegd dan gedaan, vindt maar eens een betaalbare oplossing. Moest ook een anti-koeien schrikdraad zijn, waarbij het snelle kleinkind in een onbewaakt ogenblik, direct blijft liggen na aanraking….

Oplossing gevonden bij een koikarper winkel in almere. Schrikdraad om vijvers te beschermen tegen reigers en katten. Minder voltage maar genoeg om de spare-ribs op de camping een rondje om te laten gaan. Gaan we toch weer iets geruster naar huis als het weekend weer om is.

Een lange reis een makkelijke keus
Over de vloer banjerde onze kleine witte reus

Deze moest mee en zo geschiedde
Een kleine Poolvos die alles om zich heen bespiedde

Zijn hazeslaapje op de vuile was
Met eten altijd in zijn sas

S’morgens vroeg een wolvenhuil
Was je niet snel genoeg, was de vloer vuil

Een jachtinstinct van jewelste
In het dichte bos de allersnelste

Menig haas en konijn op de vlucht
De eenden kozen snel de lucht

Koning van het Streek -en Purmerbos
Had hij er een te pakken liet hij direct weer los

Zacht van aard en in de bek
Zelfs een muis bespaart hij de nek

Katten altijd interessant
Vooral hun uitwerpselen, en passant

De levenslust nog lang niet vergaan
De ouderdom snelt erachteraan

Rennen is er niet meer bij
Met zijn rug is hij niet zo blij

Met medicijnen, aandacht en rust
Hopen we dat hij nog een paar jaartjes lust

Mounty stoere vent
We genieten tot het laatste moment

Yenthe en Livia. Onze allesjes.

Vandaag weer eens een dagje goede daad als vrijwillige schipper voor Natuurmonumenten. Vroeg varen met een grote groep fanatieke vogelaars in het Wormer / Jisperveld is toch iets om naar uit te kijken.
De Iphone wekker op 5 uur, dus 2 uur wakker en 3 uur wakker enz enz. Ik heb de Iphone nog maar pas en ondanks alle goede recensies moet ik dat vertrouwen nog opbouwen. Ik niet alleen hoor, want toen ik opstond riep Marian meteen DEED IE HET??????
Enfin 4 uur 45 aangekleed beneden aan de Travian van Marc. Een lange ochtendzitting op het kleinste kamertje is zonder krant echt niet te doen.
Het zou een mooie dag worden, en dat klopt, alleen begon deze pas toen wij weer terug in het haventje lagen.  Wat was het kil, ondanks trui en dikke jas, liepen de rillingen over mijn lijf. Na 2 uur had ik ook genoeg grijze ganzen, rotganzen, Canadese ganzen, boeren ganzen, soepganzen (ja echt zo heten deze kruisingen van de eerder genoemde dieren) gezien en moest ik nog ruim een vol uur. Gelukkig was er meer aan vogels te zien, maar dat was in de overvloed aan ganzenlever wel lastig. Nog nooit waren dezen zo talrijk, ik kreeg herinneringen aan het grote plein in Beijing op een nationale feestdag.
Helaas heeft John mij nog niet geaccordeerd (effe een moeilijk woord er tussen doet het altijd goed) om plaatjes te uploaden (dit rare woord schijn wel beschaafd ABN te zijn). Maar wees gerust de grafische ganzen massa houden jullie te goed.

Na een logeerpartij van weekje ziekenhuis mogen we oma weer ophalen.
Nu maar afwachten of het ook iets opgeleverd heeft.

Zodat ze weer fijn kan genieten van het voorjaarszonnetje.

Fijn weekend allemaal!