Brozus

Er is een blij mens bijgekomen. Na alle ellende met het verkrijgen van de Humira is dit inmiddels gebeurt en heb ik de eerste injectie genomen. Vanaf dat moment zit je natuurlijk te wachten tot je “iets” voelt. Maandagmiddag de spuit en ’s avond zit je al op te letten of er iets veranderd. Natuurlijk niet, zo snel werkt zoiets niet. Moet eerst opgenomen worden in het lichaam en dan een weg zoeken naar de plek waar het nodig is.

Gisteren verwachte ik nog niet veel. Tot mijn verbazing voelde ik me echter een stuk beter dan voorheen. De pijn was er nog maar een stuk milder. Ik omschrijf het maar alsof er olie in mijn gewrichten was gespoten. Alles leek soepeler te bewegen. Had wel vaker een goede dag en bovendien kan de geest ook een rol hierin spelen. Misschien wilde ik me wel erg graag beter voelen en leek het daarom zo.

Gisteravond nog wel wat problemen met in slaap komen. Had weer kriebels in mijn benen. Heb ik wel vaker en dat kan best komen door een tekort aan activiteit overdag. Werd vanmorgen echter voor het eerst in lange tijd uit mezelf wakker. Dat wil zeggen dat Frida me niet wakker hoefde te maken. Voelde me fris en stond snel op. Dit snelle opstaan tot mijn eigen verbazing. Ik kon namelijk liggend op mijn rug in zittende houding komen. Dit is maanden geleden. Tot gisteren moest ik me eerst op mijn zij draaien en dan opstaan.

Het is nu bijna 12 uur en ik zit hier achter mijn laptop. Ja, ik voel mijn rug. Maar ik zit niet te draaien op mijn stoel om een houding te vinden waarin ik kan blijven zitten. Voel me gewoon goed. Weet nu ook zeker dat het komt door de Humira en nergens anders door. Ook in mijn hoofd word ik hierdoor frisser. Niet steeds meer opletten hoe je bewegen moet. Kan weer aan andere dingen denken.

Dus familie, i’ll be back!

Zo we zijn hier weer volop in beweging. Marc heeft een huisje in Ilpendam. Met een grote tuin voor Mounty. Hoera….Leonie nu ook blij blij blij. En wij hebben een adresje om op zaterdag te gaan eten . Mounty komt nog wel wat dagen bij opa en oma logeren hoor anders is het zo zielig he de hele dag alleen, hihihihih.

Maar tis nogal kostbaar voor een beginnend dierenarts dus hij zoekt sponsors. ..mwha. Dus wie o wie??

Moeders mag weer fijn aan het poetsen en dan kan Marc gelijk over. Hij hoeft alleen zijn tandenborstel en pyama in te pakken, voor de rest is alles er, zelfs internet . Tuurlijk want zonder internet zou hij het niet geaccepteerd hebben. Daar kan ik uiteraard wel in mee voelen

Even een korte doch zeer belangrijke mededeling: Sjors is vandaag 2 jaar geworden!!! That’s it

Vandaag heb ik junkfood tot me genomen. Voor het eerst in mijn leven mezelf een injectie gegeven. Vreemd om te doen maar valt allemaal erg mee. De eiwitcellen zitten nu dus in mijn lichaam en zoeken als het goed is de weg naar de ontstoken gewrichten. Hier zullen ze de nodige wegopbrekingen en inrijverboden plaatsten zodat mijn lichaam weer enigzinds in balans komt.

De werking zou op moeten treden tussen twee weken en drie maanden. Heb op verschillende sites echter gelezen dat vaak na een week al merkbaar resultaat mogelijk is. Je kan je dus wel voorstellen hoe ik mijn lichaam de komende week in de gaten zal houden. Momenteel is het trouwens behoorlijk heftig mis. Denk dat mijn lijf in de gaten had wat er ging gebeuren en de laatste dagen nog wat extra aandacht van me wilde.

Waarom is er trouwens om vijf uur snachts niemand van jullie on line? Is toch een hele normale tijd om te surfen