Brozus

Zomaar weer eens even tijd voor een blogje. Sas en Thomas zitten op dit moment in de bios te kijken naar Harry Potter. Dat is vast genieten voor Saskia Vannacht vertrekken ze naar het mooi eilandje Karphatos waar ze gaan lekker gaan genieten van de zon de zee en het lekkere eten.

Marc moet nog van zijn werk komen jaja een dierenarts heeft het niet echt rustig.

Dan Niels die schijnt binnen Beijing te gaan verhuizen maar het waarom is me nog niet duidelijk. Eerdaags maar ff skypen met hem.

Cor is druk aan het Travianen.

En ik kon het niet langer negeren. Ik móest het wel onder ogen zien. Ogen? Zien? Dáár gaat nu precies om.

Aanvankelijk leek het niets met mijn ogen te maken te hebben. Het leek alsof mijn armen te kort werden. Of dat de lettertjes steeds kleiner werden. Of anders lag het wel aan het licht. Ik verzon allerlei excuses. Irritant was het wel. Nooit meer even de ingrediënten van een of ander product kunnen lezen (“potver ze maken die *#&$& lettertjes steeds kleiner!” ) of de menukaart in een restaurant kunnen bestuderen (“Grrmmffff! Kunnen ze hier geen behoorlijke lamp aan doen!” )… Ergerlijk en doodvermoeiend. 

Brildragers die ouder worden, hebben het relatief makkelijk. Gewoon even de bril omhoog of iets verder laten zakken en de vaagste lettertjes worden weer helder. Lenzendragers hebben een groter probleem. Een lens wip je niet zo makkelijk even uit.

Ik draag dus lenzen, en ik had een probleem. Het kleine-lettertjes-probleem. Aantekeningen maken werd bijna een onmogelijke opgave. Vaak deed ik de lenzen dan maar uit en zette mijn bril op om goed op mijn beeldscherm te kunnen zien bv maar ook dat ging niet en zat ik met twee brillen over elkaar op het scherm te turen.

In mijn omgeving zie ik hetzelfde fenomeen. De een na de ander schaft een leesbrilletje aan. Natuurlijk wordt daar flink om geginnegapt. “Whahaa! Je wordt oud!” En dan die bril niet gewoon op de neus zetten, maar op het puntje van de neus. Hoe iemand dat langer dan twee seconden kan volhouden, is mij een raadsel.

Ik ging er altijd prat op dat ik nog geen leesbril nodig had. Ikke oud? Ik blijf altijd 38 mwha! Ik ben fit! Ik ben jong!   

Na veel uitproberen van verschillende soorten heb ik nu multifocale lenzen. Ik ben er best blij mee. Om te zeggen dat er een wereld voor me open gaat, is wat overdreven, maar er gaat toch wel een piepklein wereldje voor me open.

Voor mij dus de eeuwige jeugd…